Overweging van de dag

“Soms toont de Camino zich niet alleen in grote vergezichten,
maar ook in kleine momenten onderweg:
een lied dat terugkeert uit je jeugd,
een onverwacht kunstenaarsatelier,
een slak langs het pad…
of gewoon opnieuw samen kunnen stappen.”

---

Vandaag verlieten we Triacastela onder een stralende ochtendzon.

Het was nog fris toen we rond 8 uur vertrokken, maar we waren vooral dankbaar dat het weer vandaag helemaal anders was dan gisteren.

En misschien nog belangrijker:
Jeannine stapte vandaag opnieuw mee. 😊

Na de moeilijke knieproblemen van gisteren voelde het bijzonder fijn om opnieuw samen onderweg te zijn.

En alsof het vanzelf kwam, begonnen we onderweg plots samen een oud lied uit vroegere jeugdmissen te zingen:

“Wij zijn samen onderweg, halleluja…
wij zijn samen onderweg, halleluja!!!”

Dat eenvoudige liedje bleef nog een hele tijd in ons hoofd hangen.

Want eigenlijk vat het perfect samen wat de Camino voor ons betekent.

---

Vrij snel na het vertrek begon opnieuw de klim richting het bergdorpje San Xil.

Daar ontdekten we onverwacht een klein kunstenaarsatelier midden in de bergen.

Arthur — de kunstenaar — werkte er tussen zijn aquarellen en schetsen in een eenvoudig stenen huisje langs de Camino.

De warme sfeer, de schilderijen, het oude atelier…
het voelde alsof de tijd daar even stil was blijven staan.

---

Verder ging het opnieuw voortdurend omhoog en omlaag, zoals het in Galicië hoort.

Onderweg zagen we opnieuw prachtige landschappen, kleine brugjes over riviertjes en boeren die hun koeien naar een andere weide brachten.

Ook de “Camino-slak” verscheen opnieuw langs het pad.

Misschien een stille herinnering dat niet alles snel moet gaan om vooruit te komen.

---

Ongeveer vijf kilometer voor Sarria hielden we even halt voor koffie en thee.

Omdat we ons ontbijt hadden overgeslagen, begon onze “interne mens” stilaan toch wat te morren 😊

Een cakeje en een chocoladekoek deden wonderen.

Van daaruit zagen we Sarria al in de verte liggen.

Maar de lange afdalingen begonnen ondertussen stevig door te wegen op de benen.

---

En toen verscheen nog een verrassing onderweg:

een ooievaar op zijn nest met twee hongerige jongen.

We dachten eigenlijk dat er in Galicië geen ooievaars meer zaten, omdat we ze sinds Castilla y León niet meer gezien hadden.

Maar vandaag ontdekten we dus dat ze hier toch ook thuishoren.

---

Rond de middag bereikten we uiteindelijk Sarria.

Moe en wat uitgeblust gingen we eerst iets eten aan de rivier, nog vóór we naar ons logement gingen.

Dat hadden we verdiend 😊

Maar daarna wachtte nog een laatste uitdaging…

Ons appartement lag helemaal bovenaan, vlak bij het kasteel.

Smalle straatjes, trappen en opnieuw klimmen…

En even leek het alsof het werkelijk niet hoger meer kon 😄

Toch vonden we uiteindelijk ons verblijf terug.

En toen konden we eindelijk uitrusten.

---

Gegevens van de dag

• Locatie: Sarria (Galicië)
• Type dag: zonnige maar stevige bergetappe
• Afstand: 19,14 km
• Stappen Tuur: 27.728
• Stappen Jeannine: 27.935
• Actieve wandeltijd: 5u20
• Weer: frisse start, later zonnig en warm
• Bijzonderheden van de dag:
  • Jeannine stapte opnieuw mee
  • kunstenaarsatelier van Arthur in San Xil
  • voortdurend klimmen en dalen
  • koffiestop met cake en chocoladekoek
  • opnieuw de Camino-slak gezien
  • ooievaar met twee jongen
  • aankomst in Sarria en laatste zware klim naar het logement

---

Woorden die blijven nazinderen

“Wij zijn samen onderweg… halleluja.”

En vandaag voelde dat meer dan ooit waar.

Buen Camino vrienden 😊👣 tot morgen (rustdag!!!)

Jeannine en Tuur 👋👣