Overweging van de dag

“Heer, Gij hebt ons al zo ver geleid.
In elke stap herkennen wij iets van Uw geduld met ons.
Blijf met ons meegaan tot waar deze weg ons brengen zal.”

Vannacht sliepen we goed in Melide.
De zware etappes van de voorbije dagen zaten nog wat in de benen, maar tegelijk voelden we dat Santiago nu echt dichtbij kwam. Dat alleen al gaf nieuwe moed.

Om 07:53u vertrokken we opnieuw op pad.
De lucht was helder, de temperatuur aangenaam fris, en de Camino leidde ons meteen weer door het typische Galicische landschap: holle wegen, bossen, beekjes en kleine gehuchten waar de tijd precies trager lijkt te lopen.

Al vroeg op de ochtend hielden we halt aan de eerste albergue langs de route. Daar genoten we van een eenvoudig ontbijt: koffie, iets kleins om te eten, even zitten, wat praten en ondertussen andere pelgrims zien voorbijtrekken. Zulke korte rustmomenten worden onderweg bijna kleine rituelen. Geen luxe, maar precies genoeg om opnieuw kracht te vinden voor de volgende kilometers.

Vandaag voelde de weg anders aan.

Niet lichter.
Niet gemakkelijker.
Maar wel… dichter bij het einde.

Later kwamen we voorbij een klein kerkje waar een herinneringsplaat ons nog eens liet stilstaan bij de COVID-periode. Het bracht ons onverwacht even terug naar die moeilijke jaren van onzekerheid, afstand en stilte. Ook dat hoort ondertussen bij het geheugen van deze pelgrimsweg. Misschien wandelen mensen vandaag juist daarom bewuster naar Santiago: dankbaar om opnieuw vrij te kunnen reizen, ontmoeten en samen onderweg te zijn.

Onderweg passeerden we opnieuw verschillende kilometerpalen.
Eerst zagen we nog 40,949 km tot Santiago.
Even later reeds 39,500 km aan onze slaapplaats.

Plots besef je:

“Nu wordt Compostela werkelijk bereikbaar.”

We wandelden lange stukken in stilte. Niet omdat we moe waren, maar omdat woorden soms niet nodig zijn. Het geluid van stromend water, vogels in de bomen en onze eigen voetstappen vulden de ochtend voldoende.

Vandaag waren er opnieuw die typische Galicische hoogteverschillen: korte klimmetjes, dan weer dalen, soms een steil stuk, daarna opnieuw een zacht glooiend pad tussen de bomen. Geen echte bergen meer zoals eerder op de Camino, maar wel voortdurend dat ritme van stijgen en dalen. De laatste stevige helling ging bijvoorbeeld meer dan 1 km onafgebroken omhoog.

En tegelijk voelde die boodschap ook innerlijk juist aan.

Want de Camino is nooit één rechte lijn geweest.
Er waren dagen van kracht en dagen van twijfel.
Momenten van stilte, van pijn, van dankbaarheid en verwondering.

Maar telkens opnieuw bracht de weg ons verder.

Een kleurrijke muurschildering bracht ons even aan het lachen. Daar stapte Homer Simpson als een echte pelgrim over het pad, rugzak op de schouders en klaar voor Santiago. Zelfs op de Camino blijkt humor nooit ver weg.
Na uren stappen doet zo’n onverwacht beeld deugd. Een kleine glimlach tussen het klimmen en dalen van de dag.

Onderweg genoten we van de schoonheid van Galicië.
Een klein stenen brugje over een helder beekje leek bijna uit een oud verhaal te komen. Het water kabbelde rustig tussen de bemoste stenen terwijl het zonlicht door de bomen viel. Zulke plaatsen nodigen uit om even stil te staan… en gewoon te kijken.

Ook de typische Galicische boerderijen en velden gaven vandaag opnieuw veel charme aan de wandeling. Onderweg zagen we ook verschillende koeien met hun kalfjes in de weiden van Galicië.

Rustig grazend in het zonlicht hoorden ze helemaal thuis in dit golvende landschap. Het gaf deze wandeldag iets eenvoudigs en landelijks, alsof het dagelijkse leven hier nog altijd het ritme van de natuur volgt.

Na bijna vier uur effectieve wandeltijd bereikten we uiteindelijk Arzúa.

Nog twee stapdagen scheiden ons nu van Santiago.

Dat besef kwam vandaag verschillende keren binnen.

Niet uitbundig.
Niet triomfantelijk.

Maar eerder stil en dankbaar.

Ons verblijf voor vannacht is Hotel La Puerta de Arzúa, een rustig en verzorgd hotel langs de Camino. De kamers zijn modern, comfortabel en kraaknet — precies wat een pelgrim nodig heeft na een warme wandeldag.

Aan het hotel maakten we kennis met Luis, de eigenaar.
Een rustige, vriendelijke man met een warme uitstraling. Iemand die niet veel woorden nodig heeft om gastvrijheid uit te stralen. Je voelt meteen dat hij begrijpt wat pelgrims onderweg zoeken: rust, eenvoud en een welkom gevoel.

Wandelgegevens

• Afstand wandeling: 13,30 km
• Totale afstand vandaag: 14,10 km
• Wandeltijd: 3u59
• Verstreken tijd: 4u31
• Hoogtestijging: 327 m
• Gemiddeld tempo: 3,33 km/u
• Gemiddelde hartslag: 79 bpm
• Inspanning: Moeilijk (niveau 7)
• Tuur: 19.534 stappen
• Jeannine: 19.683 stappen
• Actieve calorieën: 1.103 kcal
• Totale calorieën: 1.596 kcal

Vanavond voelen we vooral dankbaarheid.

Dankbaar dat we dit samen mogen beleven.
Dankbaar voor de gezondheid die ons zover bracht.
Dankbaar voor elke stap die achter ons ligt.

En morgen…

…komt Santiago opnieuw dichterbij.

Groetjes vanuit Arzúa van ons beiden,

Jeannine en Tuur, 👋👣

Een mooie Galische woning