Overweging van de dag

“Pinksteren”

Pinksteren gaat niet alleen over vurige tongen uit de hemel…
maar ook over mensen die elkaar begrijpen zonder veel woorden.

Vandaag voelden wij onderweg opnieuw hoe warmte, rust en eenvoud soms sterker spreken dan taal.

En misschien is dát ook Camino:
samen verder stappen,
elkaar moed geven,
en af en toe voelen dat er Iemand met ons mee op weg is.” 💛

---

De nacht begon onrustig.
Rond 05:00u werd ik wakker door het onweer en de regen die rond onze accommodatie trok. Buiten glommen de natte leistenen daken in het licht van de straatlampen

en de Rain Alarm-app voorspelde weinig goeds.

Bovendien speelde ook de praktische kant mee: gedeelde badkamer, rugzakken klaarzetten voor Jacotrans vóór 08:00u en verplicht vertrek tegen 09:00u.

Maar soms beslist de Camino anders dan de voorspellingen.

Toen we rond 07:00u vertrokken, was het droog.
Zelfs stukken blauwe lucht verschenen tussen de wegtrekkende wolken. Regenjas aan, cape binnen handbereik… maar uiteindelijk hebben we de cape niet nodig gehad, integendeel zelfs!

We ontbeten eerst rustig in het barke van Castromaior: toast met boter en confituur, koffie en thee. Daarna trokken we opnieuw op pad richting Palas de Rei.

En wat voor een dag werd het.

Vanaf de eerste kilometers voelde alles opvallend goed aan. Het tempo zat juist, de benen draaiden vanzelf en ook de sfeer onderweg was veel rustiger dan de voorbije dagen. Misschien omdat we de langere etappes bewust opgesplitst hadden. Op sommige stukken wandelden we helemaal alleen, midden tussen de Galicische heuvels, eucalyptusbossen en verre uitzichten.

Onderweg ontmoetten we opnieuw bijzondere mensen.

Zo liepen we geregeld samen op met een vriendelijke Spanjaard uit Tenerife. Voor hem waren heuvels en bergen dagelijkse kost, maar ook hij genoot zichtbaar van de rust vandaag.

Daarnaast spraken we een Duitser aan die we gisteren al hadden opgemerkt in een bar. Hij bleek sinds 2020 elk jaar een stuk van de Camino verder te stappen vanuit Düsseldorf. Net als wij dus: stukje voor stukje dichter bij Santiago. Hij hield onderweg een klein dagboekje bij waarin hij alles noteerde wat hij voelde en beleefde. Dat raakte ons wel… want eigenlijk doen wij precies hetzelfde.

Halfweg hielden we halt aan een vredige albergue met een mooie tuin en terras. Aanvankelijk leek het een ideale rustplaats: rugzakken neer, koffie drinken, even genieten van de stilte.

Maar plots doken tientallen luidruchtige jongeren op, met muziekboxen en geroep. De rustige sfeer sloeg volledig om. Zelfs onze vriend uit Tenerife noemde het lachend een “jeugdige invasie”.

Dus besloten we wijselijk onze spullen weer op te nemen en verder te stappen. Ook dát is Camino: soms de drukte achterlaten en opnieuw de stilte opzoeken.

Het traject verliep vandaag grotendeels naast de rijbaan,

al moesten we op één punt een steil rotspad afdalen om een bocht af te snijden. Dat brak ons ritme stevig, maar gelukkig vonden we daarna snel opnieuw onze cadans.

Onderweg maakten we heel wat foto’s:
van vergezichten en wegtrekkende onweerswolken,

van eucalyptusaanplantingen,

van het hoogste punt van vandaag op ongeveer 730 meter,

van de mijlpaal die aangaf dat Santiago nog slechts 78,1 kilometer verwijderd ligt…
én van een indrukwekkende agaveplant die volop in bloei stond — een bijzonder zicht, want zo’n plant bloeit maar één keer alvorens langzaam af te sterven.

Rond de middag bereikten we Palas de Rei.

Honger en dorstig streken we neer in restaurant Casa Curro, aanbevolen door onze gastvrouw. Daar genoten we van een eenvoudig maar smakelijk pelgrimsmenu. En jawel… op het aanrecht stond zelfs een Thermomix. Zelfs hier voelt dat ondertussen een beetje als thuiskomen

Wat vandaag misschien nog het mooiste was?
Het gevoel dat alles vanzelf ging.

Op een bepaald moment vroeg Jeannine lachend of ik soms nieuwe Duracell-batterijen had geplaatst of “vitessepilletjes” genomen had. Maar nee… het was gewoon een goede dag. Zo één waarop het stappen vanzelf gaat, de benen licht aanvoelen en de Camino je precies mee vooruit trekt.

En eerlijk?
Dat mag ook eens.

---

De cijfers van vandaag

• 15,93 km geregistreerde wandeltocht
• ongeveer 17,7 km totaal afgelegd
• 3u15 effectieve wandeltijd
• 3u56 onderweg
• gemiddeld tempo: 4,9 km/u (effectieve wandeltijd)
• gemiddelde hartslag: 86 bpm
• hoogste punt: ± 730 m
• Jeannine: 24.205 stappen 👣
• Tuur: 23.809 stappen 👣

Nog ongeveer 69,3 kilometer tot Santiago. 💛

Tot morgen vrienden 👋

Jeannine en Tuur 😉👣