Overweging van de dag

“Vandaag laten we comfort los en vertrouwen we op wat nodig is om verder te gaan.”

Vanmorgen namen we afscheid van Santa Catalina de Somoza en van Carlos, de sympathieke gastheer van B&B Via Avis, waar we gisteren hartelijk werden ontvangen. Om 09:02u trokken we opnieuw de Camino op, richting Foncebadón.

Al van bij het vertrek kregen we regen over ons heen. Zoals zo vaak op de Camino bleef het weer ook vandaag voortdurend veranderen. Regen wisselde af met droge momenten, grijze wolken maakten plaats voor stukjes blauwe hemel, waarna we even later opnieuw in de mist en de nattigheid terechtkwamen.

Hoe hoger we klommen, hoe meer we letterlijk de wolken binnenstapten.

De natuur veranderde vandaag opnieuw volledig. De open vlaktes van de voorbije dagen maakten plaats voor ruwer berggebied, kleine bosstroken en grillige paden. Door de vele regen veranderden sommige bergpadjes zelfs in kleine kolkende riviertjes. Modder, stenen en gladde stukken vroegen voortdurend aandacht en concentratie.

Maar tegelijk zat er ook veel schoonheid in deze etappe.

De koekoek vergezelde ons bijna de hele dag met zijn herkenbare roep, alsof hij van boom tot boom met ons meereisde richting de bergen. Onderweg zagen we opnieuw kleine kerkjes met ooievaarsnesten, indrukwekkende vergezichten vol wolkenpartijen, bloemen langs het pad, bomen bedekt met korstmos en zelfs koeien met enorme horens die rustig stonden te grazen in de mistige heuvels.

Bij een herdenkingsplek voor een overleden peregrino hielden we even halt. Zulke plaatsen brengen vanzelf stilte met zich mee. Ze herinneren eraan hoe bijzonder deze eeuwenoude weg eigenlijk is, en hoeveel verhalen hier al werden meegedragen.

Onderweg bereikten we ook de symbolische mijlpaal van 250 km tot Santiago. Het eindpunt komt stilaan dichterbij, al voelt het tegelijk alsof de Camino ons nog elke dag nieuwe lessen wil meegeven.

Niet alle ontmoetingen onderweg verlopen even stil of ingetogen 😊
Sommige peregrinos lijken de hele dag luidop hun levensverhaal te willen vertellen zonder één moment stilte te laten vallen. Misschien zullen we dat de komende dagen nog vaker meemaken. Maar ook dat hoort blijkbaar bij de Camino: vriendelijk glimlachen, even opzijgaan en opnieuw je eigen ritme zoeken.

De klim van vandaag liet zich voelen. Uiteindelijk stegen we tot ongeveer 1.435 meter hoogte, een stijging van meer dan 700 meter tegenover enkele dagen geleden. De temperatuur buiten zakte hier tot ongeveer 7 graden.

Rond 14:20u bereikten we moe maar dankbaar Foncebadón. Een geluk, want kort daarna trok het weer opnieuw dicht.

Na zo’n dag voelt warmte plots als luxe:
droge kleren,
een stoel,
even zitten,
een warm middagmaal.

Vandaag genoten we van een stevige maaltijd met spaghetti bolognese, gevolgd door spiegeleitjes met gebakken ham of een lauwe Crème de Verduras. Eenvoudig misschien, maar na uren stappen in regen, mist en koude smaakt zoiets als een feestmaal.

De vermoeidheid zit vandaag diep. Jeannine is ondertussen al even in slaap gevallen en eerlijk gezegd voel ik zelf ook dat mijn lichaam rust vraagt. Morgen wacht immers opnieuw een pittige etappe: nog wat verder stijgen richting Cruz de Ferro, maar daarna ook een stevige afdaling van honderden hoogtemeters. En wie ooit in de bergen stapte weet dat dalen soms even zwaar kan zijn als klimmen.

Maar voor vandaag overheerst vooral dankbaarheid.

Dankbaar dat we opnieuw veilig zijn aangekomen.
Dankbaar voor de kleine momenten onderweg.
En dankbaar dat we deze tocht samen mogen beleven, stap voor stap 👣

Gegevens van de dag

• Afstand: 16,8 km
• Vertrek: 09:02u en Aankomst: 14:20u
• Aantal stappen: 24.439 (T) & 25.034 (J)
• Hoogte bestemming: 1.435 m
• Weer: regen, mist, opklaringen en koude
• Temperatuur: ongeveer 7°C
• Sfeer: ruig, vermoeiend, intens maar mooi
• Hoogtepunten: de koekoek onderweg, de wolkenlandschappen, de herdenkingsplek en het gevoel echt de bergen bereikt te hebben…

Morgen verder richting Cruz de Ferro en de grens van 1.500m.👣

Onze groetjes vanaf de Camino en tot morgen,

Vul Jeannine en Tuur,👋