Overweging van de dag

Vandaag laten we de stad achter ons en vertrouwen we ons toe aan het ritme van de weg.

Na een verkwikkende nachtrust en een sober ontbijt trekken we opnieuw op pad.
De eerste echte stappen van deze Camino zijn gezet.

Gisterenavond liep het echter anders dan verwacht.
Bij het verlaten van de trein in León voelde ik me plots allesbehalve goed.
Koude rillingen, evenwichtsstoornissen, misselijkheid… het kwam allemaal tegelijk.

De weg naar het hotel werd daardoor onverwacht zwaar.
Zonder de hulp van Jeannine was dat moment een stuk moeilijker geweest.

Even ging zelfs de gedachte door mijn hoofd:
“Kan dit nu echt wel… de start van onze Camino?”

Maar een goede en lange nachtrust en dat sober ontbijt hebben wonderen gedaan.
Voorzichtig nemen we de draad weer op,
zonder euforie, maar met vertrouwen — en met de nodige waakzaamheid.

We verlaten León langs vertrouwde straten en komen al snel voorbij enkele van haar mooiste plekken.
De basiliek van San Isidoro nodigt uit tot even stil worden.

Even verder ligt de imposante Parador, statig en tijdloos aanwezig in het ochtendlicht.

Op het plein voor de Parador zit een eenzame Peregrino te staren naar het geweldige bouwwerk. Tijd om hem te vergezellen…

Daarna trekken we de stad uit.
Over de brug, langs de rand van León, en geleidelijk de voorsteden in.

Het landschap verandert.
De drukte maakt plaats voor eenvoud.

Onderweg passeren we de traditionele wijnkelders — stille getuigen van een leven dat hier al generaties lang zijn eigen ritme volgt.

Niet veel later stappen we door een meer industriële omgeving.
Minder mooi misschien… maar ook dat hoort bij de weg.

Het lichaam kiest vandaag zijn eigen tempo…
en daar luisteren we naar.

Stap voor stap komen we dichter bij ons eindpunt:
La Virgen del Camino.

Daar vinden we onze rustplaats voor vandaag: Hostal Central.
Een eenvoudige aankomst, maar een goede.

Geen lange etappe,
geen grote kilometers,

maar toch…

👉 de eerste echte stap is gezet.

We laten de dag rustig bezinken en kijken vooruit naar wat komt.

Morgen gaan we verder.

Jeannine & Tuur