Overweging voor vandaag

Geen weg is te lang voor wie langzaam en zonder last voorwaarts gaat!

(Jean de la Bruyère)

Deze nacht scheurde de hemel open met donderend geraas en felle lichtflitsen… Iedereen wakker natuurlijk. De eerste slagen waren vlak boven ons hoofd. Licht en geluid samen… korterbij kon niet! Gelukkig verplaatste het onweer zich van ons vandaan en konden we verder genieten van onze nachtrust…

Gezien de felle regenval van deze nacht besloten we vandaag toch maar langs de asfaltbanen te lopen inplaats van ons op veld- en boswegen te wagen.

Heb ik al verteld dat Jeannine de prijs krijgt van “Bergkoningin”. Zij beklimt de hoogtes als een berggeit… Niemand houdt haar bij… ik moet dus ook mijn meerdere in haar erkennen… Alleen, dat zal de volgende dagen niet meer kunnen want in haar rechtervoet is er iets mis… doet pijn en zwelt wat op. Geregeld laten rusten zal de boodschap zijn of als het niet anders kan, met de meet in zicht, opgeven… we houden het in het oog…

Het weer is betrokken en we waren vertrokken in de mist, maar de zon geraakt er niet door vandaag (wat natuurlijk beter is om te stappen)… dus behelpen we ons met Panoramaborden op uitzichtpunten om ons een idee te vormen van de Pyreneeën die nu echt toch wel voor ons liggen.

Toch kwamen we ook langs mooie gebouwen, vooral in de stad Sauveterre, waar we op de middag een lekker “Menu du Jour” nuttigden. (Eens een warme maaltijd als lunch doet deugd)

Dan de laatste loodjes voor vandaag… nee, het waren niet de zwaarste, maar wel langs een drukke weg en dat is niet zo aangenaam. Hier zagen we het eerste verkeersbord met verwijzing Saint-Jean-Pied-de-Port.

We kwamen aan in Osserain, in de Chambre d’Hôte “Mon Rêve”. Weliswaar was er nog niemand thuis, want Pascal was naar de kiné tot 16:30u… dus wachten geblazen en kan ik ondertussen mijn verslag van vandaag schrijven… (“Elk nadeel heb zijn voordeel” Johan Cruyff)