Overweging van de dag

“Vandaag dragen we onze weg in stilte, en leren we dat ook eenvoud ons ver brengt.”

---

Vanmorgen vertrokken we vanuit Villar de Mazarife na een rustige nacht en een sober ontbijt. Geen grote drukte, geen haast. Alleen opnieuw de rugzak om, de stokken in de hand en de weg die voor ons lag.

Al snel kwamen we terecht in het typische landschap van de Meseta: lange rechte wegen, uitgestrekte velden en een horizon die nauwelijks leek te eindigen. Het was een ochtend van veel ruimte en stilte. Af en toe een tractor op het land, een boer aan het werk of het ritmische geluid van de irrigatiesystemen die de velden besproeiden.

De lucht was helder blauw en in de verte tekenden de bergen zich af tegen de horizon. Soms voelden we de warmte al stevig opkomen, maar toch bleef het stappen goed gaan. Het lichaam vindt stilaan zijn eigen ritme.

De enige echte passage onderweg was Villavante. Daar merkten we opnieuw hoe levend de Camino hier aanwezig blijft. De kleurrijke muurschilderingen, de verwijzingen naar pelgrims en de warme uitstraling van het dorp gaven deze korte etappe extra charme.

Bij de albergue Santa Lucia viel ook die oude verweerde brievenbus op — alsof zelfs die al jarenlang zwijgend naar voorbijtrekkende pelgrims kijkt.

Onderweg genoten we verder van kleine dingen:

• klaprozen en wilde bloemen langs het pad,
• zwarte runderen in de weiden,
• oude kerkjes,
• en vooral de vele ooievaars die hoog boven de dorpen op hun enorme nesten zaten.

Die ooievaars lijken hier bijna de stille wachters van de Camino.

Een bijzonder moment vandaag was het besef dat we ondertussen onder de grens van 300 kilometer tot Santiago zijn gegaan. Dat maakt de tocht plots heel tastbaar. Santiago ligt nog ver weg… maar tegelijk ook dichterbij dan ooit.

En dan verscheen uiteindelijk Hospital de Órbigo.

De eeuwenoude stenen brug over de Río Órbigo maakte meteen indruk. Wanneer je daar aankomt, voel je letterlijk geschiedenis onder je voeten. Zoveel eeuwen pelgrims trokken hier al overheen, elk met hun eigen verhaal, zorgen, hoop en verwachtingen.

Na aankomst genoten we eenvoudig maar dankbaar van een tortilla, wat chips en een frisse Aquarius op een zonnig terras. Soms smaakt eenvoud beter dan luxe.

Daarna volgde de rust van onze kamer, voeten omhoog, rugzak los… en opnieuw dankbaar terugkijken op een mooie etappe samen.

Cijfers van de dag

• Traject: Villar de Mazarife → Hospital de Órbigo
• Afstand: 14,5 km
• Weer: zonnig en warm
• Stappen Tuur: 20.184
• Stappen Jeannine: 21.027

———————————————————————

Hiermee zit onze 3de stapdag erop.

Morgen zijn we er weer met een nieuw verhaal!

Groetjes vanop de Camino 👣

Jeannine en Tuur 👋