Overweging van de dag

We vinden onze bestemming op de weg die we inslaan om haar te vermijden!

(David Richo)

Gisteren hadden we wat problemen met het integreren en verzenden van de foto’s. We zullen proberen dit nu recht te zetten:

Verschillende muurschilderingen versierden vele gebouwen. Wel meestal met een binding met de Camino de Compostela

Op de velden cultiveert men voornamelijk:

De bewegwijzering was weer perfect!

Ook even de toren van het Monesteria laten zien:

En tot slot onze Hostal La Alpargateria

Zo, dit alles als aanvulling op gisteren

———————————-

En dan nu ons verhaal van vandaag:

Zoals gisteren reeds meegedeeld heeft Jeannine de taxi genomen (met onze beide rugzakken) naar onze huidige overnachtingsplaats: Albergue El Peregrino in Atapuerca.

Het leek ons geen goed idee om haar met de rugzak de berg op te jagen. Zie maar op het hoogte schema. De extra dagen rust zullen de ontstoken en gezwollen achillespees zeker goed doen. Ik ging dan wel alleen op stap (met een kleine rugzak met wat kaas, saucisse en water).

We wisten wat we voorgeschoteld gingen krijgen… een klim van een 4 tal kilometers met stijgingspercentages van 10% en meer… in het totaal 291 hoogtemeters.

Op het hoogste punt stond een monument voor de in 1936 in de burgeroorlog doodgeschoten Republikeinen. De inscriptie luidt: “Niet hun dood was zinloos, maar wel hun fusillering…” Ik nam hier even een selfie.

In het bos krioelde het van de bloemen… hier een greepje eruit:

Onderweg hebben we wel een aantal korte gesprekken gevoerd met andere pelgrims.

Zo was er Bronwien, een oudere dame uit Canada, Nova Scotia! Toevallig zijn wij daar een aantal jaren geleden ook geweest!

Michael uit Zweden, een 65 jarige man die voor 14 verlof had genomen om een deel van de tocht te stappen. Van St-Jean-Pied-de-Port tot León. Zijn vrouw had net 2 nieuwe knieën gekregen en haar werd afgeraden mee te gaan.

Twee andere Canadezen waren met een tandemfiets (zonder motortje) op weg van Bordeaux naar Lissabon.

Een Duitse jongen met rode verbrande kuiten had last van zijn knieën… Hij zag er wat mistroostig uit en moest nog een dorpje verder dan ik… pfff

Het hele parcours liep vandaag grotendeels door de bossen, enkel de laatste kilometers waren onder de vlakke brandende zon langs en op de baan.

We zijn toegekomen in Atapuerca, in de Albergue El Peregrino. Mooi, verzorgd, verschillende huisjes op een groen terrein. Onze kamer met badkamer is ook zeer proper. (De foto’s vind je vooraan in het verslag!)

Ons middagmaal hebben we genomen in een restaurantje hier vlak tegenover. Het was een Menu del Dia… erg lekker

Zo, daarna nog een zonnige namiddag en tijd voor onze cijfers van de dag:

Tuur: 25.885 stappen

Tot morgen!