Het einde kan nooit zo interessant zijn als de weg er naar toe
Zen
Holla, Buenas noches…
Eerst en vooral nog de cijfers van gisteren. Was die nog vergeten te delen.
Vertrokken richting Larrasoaña… heel veel Amerikanen onderweg. Onze 2 dames van gisterenavond in de bar Juan ook terug tegengekomen
Beiden met paraplu onderweg…Vele collega’s pelgrims laten hun bagage per taxi naar hun volgende halte brengen
De weg beloofde vlak en dalend te zijn, maar minder was waar: weer op en af… de paden waren netjes, behalve de afdalingen
Nog enkele mooie zichten:
De regen was ook van de partij..
Maar door alles heen blijft het glimlachen.
Een rode wouw cirkelde geregeld boven onze hoofden.
Plots werden we ingehaald door een man die er een stevig ritme inhield. Zoals steeds vragen wij naar het land van herkomst. Dit bleek België te zijn. Jan was zijn naam. Op 1 maart in Aartselaar vertrokken en blijft doorlopen tot in Compostela.
Vlnr Jan uit Aartselaar, Tuur en Jan
We zijn nu toegekomen in Larrasoaña en logeren in een B&B Casa Tau.
Eten deden we in een plaatselijke winkel/bar/restaurant die werd uitgebaat door een Belg uit Lalouviere… hij deed zijn best om Nederlands te spreken en het lukte hem nog aardig ook.
Op vele wegen kun je jezelf kwijtraken, alleen op die van jou vind je jezelf
Else Pannek
We zijn vandaag weer op stap gegaan, maar even toch een terugblik op ons hotel in Roncesvalles! Deze accomodaties zijn mooi gerenoveerd. Onze kamer viel opperbest mee. We hebben er genoten van onze nachtrust.
Deze ochtend dan niet te vroeg ons bed uit want we hadden maar een korte trip voorzien… dus eerst smakelijk ontbijten en nadien onze rugzakken inpakken.
Alles er op en eraan…
Het weer was niet wat het gisteren was… het was frisser en de wolken dreigden… wat verderop vielen de eerste druppels dus onze poncho’s uitgehaald… we hebben ze niet meer uitgedaan… wat een geluk dat dit weer niet gisteren het onze was.
Eerst de kaart bestuderenDan de bewegwijzering volgenMooie wegen door de bossenVoet en benen waren hier terug ok Voetgangersbrugjes in alle vormenRiviertjes langs de straat met helder stromend waterPrachtige gevel van dit oude kerkjeEn dan kwam de regen, dus capes aan…De wolken dreigden, verhinderden vergezichten en lieten hun lading vallen..Gegeten hebben we, droog onder de paraplu van een gigantische boom op het hoogste punt van de dag: Alto de Mezkiritz (922m)
Vandaag ook weer heel wat mede-pelgrims ontmoet… Duitsers, Amerikanen… ook Petra en Ruth… twee dames op leeftijd, Duitsers van oorsprong maar uitgeweken naar Amerika. Petra haar echtgenoot (een Amerikaan) had zij hier op de Camino 20 j geleden ontmoet… Haar man is echter 5 j geleden gestorven aan een infarct. Toch wou ze de ontmoeting van 20 j geleden terug beleven. Daarom doet ze de Camino opnieuw. (En ze voelt en hoort de aanwezigheid van haar overleden echtgenoot. Hij stapt mee! Pakkend)
Vlnr: Petra en Ruth
Ons avondmaal hebben we gebruikt in de plaatselijke pub Juan.. sopa del dia, een tortilla con patates en een ensalada. Meer moet dat niet zijn!
De Camino brengt je daar naartoe waar je van weg loopt
Anonymous
Vandaag dan eindelijk de vuurdoop van Deel 9!
26 km langde “Route Napoleon” is open…
Totale afstand 26 km. Hoogteverschil van 183 m naar Max hoogte 1.430 m. Totale stijging: 1.411 m, Totale daling 646 m. Tot zover de cijfers.
Van S-J-P-D-P 183m naar 1.430m om te eindigen op 950m, en dat alles op een afstand van 26 km
Op de weg Camino Frances, welke wij volgen, loopt heel veel volk, van alle mogelijke nationaliteiten… wij spraken met Fransen, Nederlanders, Australiërs, Amerikanen. Canadezen, Belgen, Koreanen en een hele hoop Duitsers… ook alle leeftijden zijn vertegenwoordigd van 12j tot 85j en elk met hun eigen verhaal, maar met één doel voor ogen: Santiago de Compostela !
Pelgrims zover je zienkon…Ook in St-Jean-Pied -De-Port was het al zo…
Onderweg bewonderden wij de mooie natuur, de dieren en steile paden… moet jullie niet verklappen wat deze met onze lichamen uithaalden: tongen tot tegen de grond, monden dichtgeplakt van de droogte, hier en daar toch wel een blaar van formaat, beenspieren die wel geregeld in kramp schoten… kortom dit was erger dan de dodentocht, maar we hebben stand gehouden en het overleefd. We hebben er 9:37u over gedaan (pauzes in begrepen). Al bij al, een memorabele tocht.
Een boomgaard met fruit, speciaal en alleen voor de pelgrims… Op dit traject liet Jean-Paul hier het levenOns middagmaal in de natuur: brood, kaas en saucice. Allemaal streekproducten Ieder zijn diertjes: Tuur een volg hond… Jan liever een wild paard……Goede bewegwijzering en hoogte informatie…Een gedenktorentje…Wij legden er een “bedeltje” bijEen grenspaal Frankrijk ~SpanjeWe kwamen in NavarreEen belachelijke houding om een steile afdaling van 5 km over slecht terrein te nemenHey kon ook anders, langzaam maar zekerEn dan kwamen we aan in Roncesvalles Onmiddellijk 2 cola’s elk besteld om het suikergehalte terug op peil te krijgenRoncesvallesOns hotel, onze kamer op de 1ste verdieping (de 2 rechtse vensters)Toegangspoort tot de kerk
Morgen doen we het rustiger aan… dan staan er maar 11 km op het programma!
Het is zover… Ons nieuw avontuur is begonnen! Met de auto reden we om 07:00u naar de luchthaven van Charleroi voor een vlucht van 1:20u naar Biarritz. Van de luchthaven dan naar het station. Die 2 km legden we te voet af in plaats van te wachten op een autobus. We waren er stipt op tijd voor onze trein naar Saint-Jean-Pied-de-Port (met overstap in Bayonne)
De vlieg routeMet regen uit België vertrokken Eerst een stukje met de TGV…Daarna gewone trein tot in Saint-Jean-Pied-de-Port (terminus)Het station staat op 157,93 m boven de zeespiegelHier zijn we dan
Tijdens het wachten in de luchthaven van Charleroi raakten we aan de praat met Pili, een 66 jarige dame die voor de tweede maal de tocht naar Compotela gaat maken, weliswaar niet terug de Camino Frances – welke wij nu lopen – maar de Camino del Norte. Wij kregen van haar een klein aandenken. Volledig eigen werk: een kleine flesje, met daarin kleine voetjes en een briefje waarop ze “Buon Camino” heeft geschreven. Mooi en origineel. Zij geeft die aan pelgrims of mensen die ze tegen komt en waarbij ze zich goed voelt…
Vlnr Pili, Tuur en Janhet kleine aandenken
We zijn dus nu in Saint-Jean-Pied-de-Port aan de voet van de Pyreneeën. Morgen trekken we erover…
Langs deze poort verlaten we morgen dit stadjeDe toegangspoort tot Saint-Jean-Pied-de-Port Blije gezichtenHet was al warm in de zonOns pelgrimshotelITZALPEATot morgen !
Hey iedereen… we staan nu waar we vorig jaar zijn geëindigd: Saint-Jean-Pied-de-Port… aan de voet van de Pyreneeën!
Deze woorden zullen we zondag 7/5 uitspreken. Inderdaad we gaan terug op pad. Maar wel in een gewijzigde constellatie. Jeannine kan niet mee. Nog steeds last van de stressfractuur van vorig jaar! Men had ons verwittigd dat het herstel van zo’n letsel een lange tijd nodig heeft.
De Maagdentoren in ZichemLangs en door de mooie natuur
Maar we stappen toch niet alleen… onze jongste zoon Jan gaat mee voor de eerste week en hij wordt afgelost door onze schoonzoon Mitchel…
Een foto voor de Basiliek van Scherpenheuvel
We hebben allemaal de laatste tijd goed geoefend, onder andere geregeld “beklimming van de Mijnterrils” van Beringen en als ultieme test en opwarming een tochtje naar Scherpenheuvel en Averbode (25,3 km). In Scherpenheuvel toch enkele kaarsjes gebrand voor de goede afloop van onze onderneming en voor enkele intenties…
Door de Demerbroeken stapten we van Zichem naar Averbode! Onbekend terrein maar o zo prachtig!
Rond de middag onze inwendige mens versterken Als bekroning van de dag, een ijsje uit de “likdreef” aan de voet van de Abdij van Averbode
Zo, we zijn er klaar voor! Zondag vertrekken we naar Zuid-Frankrijk en vatten we de overtocht van de Pyreneeën aan! We brengen weer dagelijks ons verslag! …tot dan 👋